Το Μενού

Ρύζι, mozzarella, grana padano, κρέμα τρούφας και φρέσκια τρούφα.

Φρέσκια τρούφα

Γεννημένα στη Σικελία τον Μεσαίωνα, τα arancini είναι γεμιστές μπάλες ρυζιού, πανέ και τηγανητές, με το παρατσούκλι «μικρά πορτοκάλια» για το χρυσαφένιο τους χρώμα.

Burrata, ντοματίνια, ψητές ντομάτες κονφί και φρέσκος βασιλικός.

Επινοημένη στην Andria της Απουλίας στις αρχές του 20ού αιώνα, η burrata είναι μια mozzarella γεμιστή με κρέμα.

Ντομάτα, λευκό ροδάκινο, stracciatella.

Γεννημένο στην Ανδαλουσία, το gazpacho είναι μια κρύα σούπα ντομάτας και ωμών λαχανικών· εδώ σε ιταλική εκδοχή, με τη γλυκύτητα του λευκού ροδάκινου και τη stracciatella της Απουλίας.

Λεπτές φέτες καπνιστού τόνου, ρόκα και ντοματίνια.

Γεννημένο από την παράδοση του βενετσιάνικου carpaccio, τη δεκαετία του 1950.

Μαριναρισμένο γαλλικό βοδινό, ντοματίνια, grana padano και φρέσκια τρούφα.

Φρέσκια τρούφα

Γεννημένο στη Βενετία τη δεκαετία του 1950, το carpaccio δημιουργήθηκε στο Harry’s Bar.

Χταπόδι στη σχάρα, πουρές πατάτας με τρούφα.

Εμπνευσμένο από τα παραθαλάσσια ψητά της Νότιας Ιταλίας.

Για μοίρασμα, για δύο. Ψητά λαχανικά, αλλαντικά (spianata piccante, prosciutto, mortadella), burrata και pecorino με τρούφα.

Γεννημένο από την ιταλική παράδοση των antipasti για μοίρασμα, συγκεντρώνει σε ένα μόνο πλατό τα απαραίτητα για να ανοίξει το γεύμα όπως στην Ιταλία, με απόλυτη οικειότητα.

Φρέσκια τρούφα με επιπλέον χρέωση.

Φρέσκια τρούφα

Λεπτές φέτες βοδινού φιλέτου, grana padano, ντομάτες.

Τα straccetti, λεπτές λωρίδες βοδινού σοταρισμένες σε δυνατή φωτιά, είναι κλασικό των ρωμαϊκών trattorie: μια χλιαρή και γενναιόδωρη σαλάτα, τονισμένη με φλούδες grana.

Φρέσκες ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές, κρεμμύδια, μαύρες ελιές, κρεμώδης φέτα.

Γεννημένη στα ελληνικά χωριά ως χωριάτικη, η ελληνική σαλάτα θυμίζει μια κοινή Μεσόγειο: εκείνη της αρχαίας Μεγάλης Ελλάδας, που εκτεινόταν από τη Σικελία ως την Απουλία.

Σάλτσα ντομάτας, guanciale και grana padano.

Φρέσκα ζυμαρικά

Γεννημένη στην Amatrice, στο Λάτιο νότια της Ρώμης, τον 18ο αιώνα από τη gricia, η amatriciana γίνεται «rossa» με την έλευση της ντομάτας και καθιερώνεται ως μεγάλο ρωμαϊκό κλασικό.

Κρόκοι αυγών, guanciale, grana padano και μαύρο πιπέρι.

Φρέσκα ζυμαρικά

Γεννημένη στη Ρώμη στα μέσα του 20ού αιώνα, η carbonara ενώνει αυγά, pecorino, guanciale και πιπέρι, και έγινε δημοφιλής μετά τον πόλεμο.

Παραδοσιακή συνταγή.

Φρέσκα ζυμαρικά

Φερμένη από την Αμερική, η ντομάτα καθιερώνεται στις ναπολιτάνικες κουζίνες τον 19ο αιώνα: η pasta al pomodoro γίνεται τότε το πιο απλό και πιο εμβληματικό πιάτο της Ιταλίας.

Βούτυρο, παρμεζάνα, κρέμα τρούφας και φρέσκια τρούφα.

Φρέσκια τρούφα

Γεννημένο στη Βόρεια Ιταλία, κυρίως στη Λομβαρδία και το Πεδεμόντιο, το risotto καθιερώνεται ήδη από τον 19ο αιώνα ως η τέχνη του ρυζιού «all’onda», κρεμώδους και ντελικάτου.

Γαρίδες, ντοματίνια και φρέσκος μαϊντανός.

Κρεμώδες risotto «all’onda», παντρεμένο εδώ με θαλασσινά: γαρίδες και ντοματίνια, τονισμένα με λεμόνι και μαϊντανό.

Σοταρισμένα με σκόρδο, ντοματίνια, πλατύφυλλος μαϊντανός και αχιβάδες.

Φρέσκα ζυμαρικά

Γεννημένα στις ακτές της Καμπανίας, γύρω από τη Νάπολη, τον 19ο αιώνα, τα spaghetti alle vongole είναι το μεγάλο κλασικό των παραθαλάσσιων trattorie: σκόρδο, μαϊντανός, αχιβάδες και ακριβώς όση ντομάτα χρειάζεται για να μιλήσει το ιώδιο.

Αχιβάδες και αυγοτάραχο.

Φρέσκα ζυμαρικά

Η bottarga, αυγοτάραχο κέφαλου ή τόνου αλατισμένο και λιαστό, είναι ο «χρυσός της Σαρδηνίας»· τριμμένη πάνω στα vongole, φέρνει τη θάλασσα στο πιάτο.

Ξιφίας στη σχάρα, σάλτσα ντομάτας, τηγανητές μελιτζάνες, δυόσμος.

Φρέσκα ζυμαρικά

Γεννημένα στη ναπολιτάνικη παράδοση, τα paccheri είναι φαρδιά ζυμαρικά φτιαγμένα για να συγκρατούν τις σάλτσες.

Κρέμα τρούφας, φρέσκια τρούφα και grana padano.

Φρέσκα ζυμαρικάΦρέσκια τρούφα

Γεννημένα στα εδάφη της Βόρειας Ιταλίας, τα tagliolini ήταν τα ζυμαρικά των γιορτινών ημερών, ανοιγμένα πολύ λεπτά για να κρατούν με κομψότητα τη σάλτσα τρούφας.

Λουκάνικο, πατάτες με δεντρολίβανο, κρέμα τρούφας και φλούδες φρέσκιας τρούφας.

Φρέσκα ζυμαρικάΦρέσκια τρούφαΣπιτικό

Τα ravioli εμφανίζονται αρχικά στη Λιγουρία, γύρω από τη Γένοβα, ήδη από τα τέλη του 12ου αιώνα, πριν εξαπλωθούν σε άλλες περιοχές, ιδίως στην Τοσκάνη.

Σάλτσα ντομάτας, mozzarella, grana padano.

Σπιτικό

Με καταγωγή από το Σορέντο της Καμπανίας, τα gnocchi alla sorrentina τιμούν την κουζίνα του Νότου: περιχυμένα με σάλτσα ντομάτας και γκρατιναρισμένα στον φούρνο με λιωμένη mozzarella και παρμεζάνα.

Τραγανό guanciale και grana padano.

Σπιτικό

Αναδεικνύονται από το τραγανό guanciale και τον πλούτο του parmigiano, σαν ένα αυθεντικό πιάτο trattoria.

Gorgonzola και τριμμένο φιστίκι Αιγίνης.

Σπιτικό

Μικρά χειροποίητα μαξιλαράκια πατάτας, περιχυμένα με κρεμώδη gorgonzola και τονισμένα από την τραγανότητα του φιστικιού Αιγίνης.

Βούτυρο, παρμεζάνα και κρέμα τρούφας.

Σπιτικό

Μια σκόπιμα απλή συνταγή, σχεδιασμένη ώστε το άρωμα της τρούφας να κυριαρχεί στο πιάτο.

Μανιτάρια σοταρισμένα με σκόρδο, λουκάνικο.

Σπιτικό

Ένα ρουστίκ και αρωματικό ντουέτο μανιταριών και salsiccia, που θυμίζει τα τραπέζια της Ιταλίας.

Σέλινο, καρότα, κρεμμύδια, ντοματίνια, θυμάρι, μαύρες ελιές και ξεψαχνισμένο χταπόδι.

Σπιτικό

Στη ναπολιτάνικη παράδοση, τα gnocchi συνοδεύονται εδώ από ένα ragù di polpo εμπνευσμένο από τις κουζίνες των ψαράδων του Νότου.

Μανιτάρια porcini, κρέμα τρούφας, λουκάνικο και φρέσκια τρούφα.

Φρέσκα ζυμαρικάΦρέσκια τρούφα

Τα pappardelle έρχονται από την Τοσκάνη, όπου η φρέσκια ζύμη ανοίγεται σε φαρδιές κορδέλες φτιαγμένες για τη σάλτσα, ένα χωριάτικο ζυμαρικό γεννημένο για να συγκρατεί τους πλούσιους ζωμούς των πιάτων κυνηγιού.

Μάγουλο βοδινού με τρούφα, σιγομαγειρεμένο για ώρες, πουρές με δεντρολίβανο.

Γεννημένη από τις μεγάλες παραδόσεις του brasato της Βόρειας Ιταλίας (Πεδεμόντιο, Λομβαρδία), η guancia di manzo είναι πιάτο υπομονής: το μάγουλο σιγοβράζει για ώρες μέχρι να λιώνει στο στόμα.

Αχινός και αυγοτάραχο.

Φρέσκα ζυμαρικά

Σπεσιαλιτέ των ακτών της Σικελίας και της Απουλίας, τα spaghetti ai ricci di mare προσφέρουν το αυγό του αχινού μόλις χλιαρό πάνω στα ζυμαρικά: μια ιωδιούχα γεύση σπάνιας έντασης, τονισμένη εδώ με bottarga.

Μισός αστακός, σάλτσα ντομάτας με βασιλικό.

Φρέσκα ζυμαρικά

Στην παράδοση των ζυμαρικών με οστρακοειδή των ιταλικών ακτών, ένα γιορτινό πιάτο όπου ο αστακός αρωματίζει μια ντελικάτη σάλτσα, τονισμένη μόνο με λεμόνι για φρεσκάδα.

Φιλέτο βοδινού, πουρές με δεντρολίβανο, δεμένη σάλτσα με κρέμα τρούφας.

Το πιο τρυφερό κομμάτι του βοδινού, το φιλέτο μαγειρεύεται αλά ιταλικά: απλά σοταρισμένο και έπειτα περιχυμένο με μια γενναιόδωρη σάλτσα, εδώ με κρέμα τρούφας, στο πνεύμα των μεγάλων τραπεζιών του Βορρά.

Μοσχαρίσια μπριζόλα αλά μιλανέζα, μικρές πατάτες σοταρισμένες με βούτυρο και σκόρδο.

Κατεξοχήν μιλανέζικη σπεσιαλιτέ, η cotoletta alla milanese τιμά την ιταλική τέχνη του χρυσαφένιου και τραγανού πανέ, που γεννήθηκε στο Μιλάνο τον 19ο αιώνα.

Λαβράκι, σοταρισμένες μικρές πατάτες.

Το κατεξοχήν ψάρι «του ristorante», το branzino εκτιμάται για τη λεπτή σάρκα του, που αναδεικνύεται απλά με λεμόνι και μυρωδικά.

Τόνος, γλυκόξινο κρεμμύδι, τσιπς μελιτζάνας.

Ο τόνος agrodolce είναι εμβληματική συνταγή της Σικελίας, κληρονομιά της αραβικής επιρροής στο νησί: το γλυκόξινο του κονφί κρεμμυδιού παντρεύεται τη σάρκα του τόνου, που ψαρεύεται εδώ και αιώνες ανοιχτά του Trapani.

Σάλτσα ντομάτας, mozzarella και φρέσκος βασιλικός.

Σάλτσα ντομάτας, mozzarella, μανιτάρια, ζαμπόν και ρίγανη.

Σάλτσα ντομάτας, mozzarella και πικάντικο σαλάμι.

Σάλτσα ντομάτας, mozzarella, μανιτάρια, ζαμπόν και μαύρες ελιές.

Mozzarella, gorgonzola, grana padano και κατσικίσιο τυρί.

Mozzarella, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, πιπεριές και μαϊντανός με σκόρδο.

Mortadella, φιστίκια Αιγίνης και burrata.

Mozzarella, κρέμα μαύρης τρούφας, μανιτάρια και προσούτο.

Σπιτικό.

Σπιτικό

Σπιτική.

Σπιτικό

3 μπάλες παγωτό (βανίλια, σοκολάτα, φράουλα, φιστίκι ή λεμόνι) περιχυμένες με ζεστό καφέ.

Σπιτικό fondant σοκολάτας, παγωτό βανίλια.

Σπιτικό

Λάιμ και ένα σφηνάκι limoncello.

Τρεις μπάλες: βανίλια, σοκολάτα, φράουλα, φιστίκι, λεμόνι.

Τρίο σπιτικών μίνι επιδορπίων.

Σπιτικό

Τρίο σπιτικών μίνι επιδορπίων.

Σπιτικό